About θέρμανση

θέρμανση has been a member since January 8th 2013, and has created 22 posts from scratch.

θέρμανση's Bio

θέρμανση's Websites

This Author's Website is

θέρμανση's Recent Articles

Δομή Λεβητοστασίου Κεντρικής Θέρμανσης

Χώρος του λεβητοστασίου

Η θέση και οι διαστάσεις του λεβητοστασίου μιας κεντρικής θέρμανσης προβλέπονται από τη μελέτη του κτιρίου. Το λεβητοστάσιο σχεδιάζεται με βάση τους κτιριακούς κανονισμούς του κράτους, οι οποίοι περιέχουν οδηγίες για τη σωστή εγκατάσταση των μηχανημάτων, συσκευών και οργάνων του λεβητοστασίου. Ειδικότερα, αναφέρονται:

  1. Στη γενική διάταξη του λεβητοστασίου.
  2. Πώς πρέπει να είναι οι τοίχοι, οι οροφές, τα δάπεδα και η αποχέτευση του λεβητοστασίου.
  3. Πώς πρέπει να είναι οι έξοδοι, οι πόρτες και τα παράθυρα του λεβητοστασίου.
  4. Πώς εξασφαλίζεται ο σωστός αερισμός-εξαερισμός του λεβητοστασίου.
  5. Οι τρόποι σωστής εγκατάστασης της καπνοδόχου και του καπναγωγού.
  6. Οι προδιαγραφές κατασκευής και εγκατάστασης της αποθήκης στερεών καυσίμων και της δεξαμενής υγρών καυσίμων.
  7. Οι διαστάσεις και ο τύπος των σωλήνων πλήρωσης της δεξαμενής με πετρέλαιο.

Οι προδιαγραφές που πρέπει να τηρούνται για τη σχεδίαση του χώρου του λεβητοστασίου, περιγράφονται παρακάτω:

    • Οι διαστάσεις του λεβητοστασίου μιας κεντρικής θέρμανσης καθορίζονται, κυρίως από την ισχύ του λέβητα. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει εξαρχής να καθορίζεται ο τύπος του λέβητα που θα τοποθετηθεί σε εγκατάσταση κεντρικής θέρμανσης, ώστε στη συνέχεια, να καθοριστούν και οι ορθές διαστάσεις του χώρου του λεβητοστασίου. Επίσης, οι αποστάσεις του λέβητα από τους τοίχους καθορίζονται από την ισχύ του λέβητα. Έτσι, για μικρής ισχύος λέβητες (μέχρι 250.000 Kcal/h) η απόσταση της πλευράς που έχει το άνοιγμα της εστίας του λέβητα από τον τοίχο, πρέπει να είναι 1,5 m, ενώ για μεγαλύτερης ισχύος λέβητες, 2 m. Η απόσταση εξάλλου των πλαϊνών πλευρών από τους τοίχους, πρέπει να είναι 0,60 m, ενώ η απόσταση της οπίσθιας πλευράς του λέβητα μέχρι την καπνοδόχο, πρέπει να είναι μεγαλύτερη από το μισό της απόστασης της εμπρόσθιας πλευράς του λέβητα από τον τοίχο. Το ύψος του λεβητοστασίου καθορίζεται από την ισχύ του λέβητα και τον τρόπο καθαρισμού του και καλό είναι να μην είναι μικρότερο από 2,2 m.

 

    • Οι τοίχοι, τα δάπεδα και οι οροφές, πρέπει να κατασκευάζονται από υλικά που δεν αναφλέγονται και, σε περίπτωση φωτιάς, δεν παραμορφώνονται, τουλάχιστον για μια ώρα.

 

    • Οι πόρτες και τα παράθυρα πρέπει να ανοίγουν προς τα έξω και τα υλικά κατασκευής τους να είναι από μέταλλο.

 

    • Ο αερισμός και εξαερισμός του λεβητοστασίου πρέπει να εξασφαλίζονται μόνο με φυσικό τρόπο, με την κατασκευή δηλ. ειδικών ανοιγμάτων (περσίδων) στους τοίχους.

 

    • Η πυρασφάλεια του λεβητοστασίου είναι απαραίτητη και εξασφαλίζεται με ειδικούς πυροσβεστήρες και ειδικά δίκτυα πυρασφάλειας.

 

  • Στο δάπεδο του λεβητοστασίου πρέπει να τοποθετείται αποχετευτικός αγωγός, για να υποδέχεται το νερό της εγκατάστασης σε περίπτωση διαρροής.

Δομή του λεβητοστασίου

Στο χώρο του λεβητοστασίου εγκαθίστανται το τμήμα παραγωγής της θερμότητας της κεντρικής θέρμανσης. Αυτό αποτελείται από:

  1. Το λέβητα
  2. Τον καυστήρα
  3. Τον κυκλοφορητή
  4. Τα δίκτυα των σωληνώσεων του λεβητοστασίου
  5. Το κλειστό δοχείο διαστολής
  6. Τα όργανα και οι συσκευές ασφαλείας για την ομαλή λειτουργία της εγκατάστασης

Παρακάτω περιγράφεται συνοπτικά η βασική λειτουργία των συσκευών, των μηχανημάτων και των οργάνων του λεβητοστασίου:

α. Ο καυστήρας διασκορπίζει και καίει το καύσιμο μέσα στο λέβητα.

β. Στο λέβητα γίνεται η καύση του καυσίμου και η μετάδοση της θερμότητας, που παράγεται από την καύση, στο νερό.

γ. Ο κυκλοφορητής μεταφέρει το νερό στα θερμαντικά σώματα, μέσα από τα δίκτυα των σωλήνων.

δ. Το κλειστό δοχείο διαστολής παραλαμβάνει τον επιπλέον όγκο του νερού που προέρχεται από τη διαστολή του, λόγω της θέρμανσης.

ε. Τα δίκτυα των σωλήνων διανέμουν το νερό στα θερμαντικά σώματα.

στ. Τα όργανα ελέγχουν και ρυθμίζουν την ομαλή και ασφαλή λειτουργία της εγκατάστασης.

Share

Μονοσωλήνιο Σύστημα Κεντρικής Θέρμανσης

Το μονοσωλήνιο σύστημα κεντρικής θέρμανσης αποτελείται από το λεβητοστάσιο, τα θερμαντικά σώματα, τα δίκτυα διανομής και τους αυτοματισμούς.

Το λεβητοστάσιο και τα θερμαντικά σώματα είναι κοινά και για τα άλλα συστήματα των κεντρικών θερμάνσεων.

Τα δίκτυα διανομής είναι εκείνα που καθορίζουν τη διαφορά από τα άλλα συστήματα. Έτσι, τα δίκτυα σωληνώσεων χωρίζονται σε δύο βασικά τμήματα, στο κατακόρυφο και το οριζόντιο.

Η ισχύς των μηχανημάτων, των θερμαντικών σωμάτων, η θέση τους, η πορεία των δικτύων και το μήκος των σωληνώσεων, καθορίζονται από τη μελέτη της κεντρικής θέρμανσης.

1. Κατακόρυφο Τμήμα Σωληνώσεων

Το κατακόρυφο δίκτυο σωληνώσεων αποτελείται από δύο παράλληλους κατακόρυφους σωλήνες, που μεταφέρουν το νερό καθ’ ύψος (μεταξύ ορόφων).

μονοσωληνιο συστημα κεντρικης θερμανσης
Κεντρική στήλη μονοσωλήνιου συστήματος. Ο σωλήνας που μεταφέρει το νερό στα σώματα, λέγεται προσαγωγή ή εισαγωγή (κόκκινο) και ο άλλος που το επιστρέφει στο λεβητοστάσιο, επιστροφή (μπλε).

Το κατακόρυφο δίκτυο ονομάζεται Κεντρική Στήλη (Κ.Σ.) Ένας σωλήνας οδηγεί το νερό στους ορόφους από το λεβητοστάσιο και ένας άλλος το επιστρέφει στο λεβητοστάσιο, αφού βέβαια έχει μεταφερθεί το ανάλογο θερμικό φορτίο στους χώρους, μέσω των θερμαντικών σωμάτων.

Οι σωλήνες που χρησιμοποιούνται στην κατακόρυφη στήλη, είναι σκληροί μεταλλικοί (χάλκινοι ή χαλύβδινοι) και σπάνια σκληροί πλαστικοί, για να έχουν μηχανική αντοχή και να στηρίζονται σίγουρα και σταθερά. Ενώνονται κοχλιωτά (βιδωτά) ή κολλητά.

Στο επάνω μέρος της κεντρικής στήλης, τοποθετούνται αυτόματα εξαεριστικά και σε απόσταση 30-50 cm, κατασκευάζεται με τη χρήση σωλήνα μικρής διαμέτρου και ρυθμιστικής βαλβίδας, μικρή παράκαμψη (by-pass) που ενώνει τον έναν σωλήνα με τον άλλον. Αυτό γίνεται για να διοχετεύεται το επιπλέον νερό, όταν αυξάνεται η πίεση του δικτύου, ιδιαίτερα όταν υπάρχει αυτονομία στο σύστημα και έχει ενεργοποιηθεί, ώστε να λειτουργήσουν μερικά μόνο τμήματα της εγκατάστασης.

Στην αρχή κάθε θερμαινόμενου χώρου και πάνω στην κεντρική στήλη διαμορφώνεται κατασκευή για να συνδεθούν τα κυκλώματα του οριζόντιου δικτύου. Η κατασκευή αυτή περιλαμβάνει κυρίως τους συλλέκτες (κολλεκτέρ) και ονομάζεται χώρος των συλλεκτών ή κολλεκτέρ και οι οποίοι τοποθετούνται 30 – 80 cm από το δάπεδο. Απ’ αυτόν τον χώρο ξεκινούν και καταλήγουν τα κυκλώματα του μονοσωληνίου συστήματος. Η κατασκευή κλείνεται σε ειδικό κουτί για αισθητικούς λόγους, που τοποθετείται πριν την εγκατάσταση της κεντρικής στήλης.

Η σειρά σύνδεσης των εξαρτημάτων της κατασκευής είναι:

  1. Στην κεντρική στήλη και κάθετα, συνδέεται σωλήνας μικρού μήκους (συνήθως Φ22 mm – Φ28 mm ή Φ1 in).
  2. Στον σωλήνα της προσαγωγής τοποθετείται βάνα αυτονομίας.
  3. Στον σωλήνα της επιστροφής τοποθετείται απλή βάνα διακοπής παροχής νερού.
  4. Μετά τις βάνες προσαρμόζονται οι συλλέκτες (κολλεκτέρ).
  5. Στις εξόδους των συλλεκτών συνδέονται οι ρυθμιστικές βαλβίδες.
  6. Στις ρυθμιστικές βαλβίδες βιδώνονται οι ειδικοί σύνδεσμοι (ρακόρ).
  7. Στους σύνδεσμους αυτούς ενώνονται οι σωλήνες των κυκλωμάτων (οριζόντιο δίκτυο).

2. Οριζόντιο Δίκτυο

Το οριζόντιο δίκτυο καθορίζει τη διαφορά των συστημάτων. Έτσι, στο μονοσωλήνιο σύστημα τα θερμαντικά σώματα συνδέονται με το δίκτυο σε σειρά και το νερό εισέρχεται στο πρώτο σώμα και μετά συνεχίζει στο επόμενο.

Το οριζόντιο δίκτυο κατασκευάζεται συνήθως από εύκαμπτους σωλήνες κάτω από το δάπεδο. Αποτελείται από κυκλώματα (ή βρόγχους) που περιλαμβάνουν αριθμό θερμαντικών σωμάτων. Τα κυκλώματα είναι κλειστές σωληνογραμμές (από εύκαμπτους σωλήνες). Ξεκινούν από τη προσαγωγή της κεντρικής στήλης και αφού περάσουν από αριθμό θερμαντικών σωμάτων επιστρέφουν στην επιστροφή της κεντρικής στήλης.

Οι σωλήνες των κυκλωμάτων συνδέονται στα θερμαντικά σώματα με ειδικούς διακόπτες που ονομάζονται τετράοδοι διακόπτες, γιατί διαχωρίζουν το νερό σε 4 κατευθύνσεις.

Οι σωλήνες του οριζόντιου δικτύου εγκαθίστανται στο δάπεδο με οφιοειδή τρόπο, σχηματίζοντας S ή Ω (για τις συστολές – διαστολές). Στηρίζονται με ειδικά στηρίγματα ή καλύπτονται από λάσπη τσιμέντου και άμμου.

Η κάμψη των εύκαμπτων μεταλλικών σωλήνων που χρησιμοποιούνται στα οριζόντια δίκτυα, γίνεται με ειδικούς κουρμπαδόρους.

Για τους πλαστικούς σωλήνες, χρησιμοποιούμε ειδικές τυποποιημένες πλαστικές καμπύλες που προσαρμόζονται σε αυτές και δημιουργούν, με ασφαλή τρόπο τη γωνία καμπυλότητας.

Όταν μετράμε το μήκος σωλήνα που θα τοποθετηθεί σε οριζόντιο δίκτυο, πρέπει να υπολογίσουμε επιπλέον και ένα 10% περίπου, πέραν του αρχικού μήκους, επειδή πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη και τα μήκη των ελεύθερων καμπυλών (S ή Ω).

Share

Θερμομόνωση Δικτύου Κεντρικής Θερμάνσης

Γενικά Για Τη Μόνωση

Ο άνθρωπος προκειμένου να εμποδίσει από τους χώρους του ενοχλητικά φαινόμενα, όπως είναι ο θόρυβος, το κρύο, η ζέστη, η υγρασία κλπ, επινόησε διάφορες μεθόδους και υλικά.

Τη μέθοδο την ονόμασε μόνωση και τα υλικά μονωτικά. Κατά περίπτωση λοιπόν εφαρμόζει:

  • ηχομόνωση για τον ήχο και τον θόρυβο με ηχομονωτικά υλικά
  • υγρομόνωση για την υγρασία με υγρομονωτικά υλικά
  • θερμομόνωση για το κρύο και τη ζέστη με θερμομονωτικά υλικά

Θερμομόνωση Δικτύου Κεντρικής Θέρμανσης

Η θερμότητα είναι μορφή ενέργειας που μετακινείται (ρέει) από τα πιο ζεστά σώματα προς τα πιο κρύα.

Όταν διαχέεται σ’ ένα σώμα ή χώρο, έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση της θερμοκρασίας του, ενώ όταν φεύγει , την πτώση της στο σώμα αυτό ή το χώρο.

θερμομονωση

Έτσι, αν ένα σώμα είναι πιο ζεστό από ένα άλλο και έρθουν σε επαφή, θα φύγει θερμότητα από το ζεστό προς το κρύο, και μετά από λίγο, οι θερμοκρασίες θα γίνουν ίσες (εξισωθούν) και στα δύο σώματα.

Το ζεστό σώμαθα αποβάλλει θερμότητα και η θερμοκρασία του θα πέσει (κρυώσει) σε σχέση με την αρχική, ενώ το δεύτερο (κρύο) θα έχει δεχτεί θερμότητα και θα έχει ανεβάσει τη θερμοκρασία του (ζεσταθεί). Δηλαδή, το ένα θα δώσει θερμότητα και το άλλο θα πάρει, μέχρι να γίνουν οι θερμοκρασίες τους ίσες.

Στη τεχνολογία, προκειμένου να αποτραπούν τέτοια φαινόμενα μετακίνησης θερμότητας, εφαρμόζεται η θερμομόνωση.

Με τη θερμομόνωση οι θερμοκρασίες των μονωμένων σωμάτων ή χώρων διατηρούνται σταθερές για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η θερμομόνωση εφαρμόζεται σε πολλούς τομείς της τεχνολογίας, για να εμποδίσουμε, άλλοτε την αφαίρεση και άλλοτε την πρόσθεση θερμότητας.

Στις κεντρικές θερμάνσεις χρησιμοποιούμε θερμομόνωση, κυρίως στα δίκτυα μεταφοράς θερμότητας και στον λέβητα για να διατηρηθεί η θερμοκρασία του νερού σταθερή και να αποδωθεί η θερμότητα στους χώρους που επιθυμούμε. Με τη θερμομόνωση η εγκατάσταση λειτουργεί σωστά και οικονομικά. Έτσι λοιπόν, με την θερμομονωση στις κεντρικές θερμάνσεις επιτυχγάνουμε:

  1. Να περιορίσουμε τις θερμικές απώλειες προς το περιβάλλον ή τους χώρους εκείνους που δεν χρειάζονται θέρμανση.
  2. Να εξασφαλίσουμε ομοιόμορφη θέρμανση στο χώρο γιατί διατηρείται το ζεστό νερό, μέχρι τα ακραία σημεία της εγκατάστασης.
  3. Να προστατεύσουμε άλλα υλικά, που συνορεύουν με τους σωλήνες και τον λέβητα της εγκατάστασης, από υψηλές θερμοκρασίες.

Σε μικρές εγκαταστάσεις, τα προβλήματα των θερμικών απωλειών αντιμετωπίζονται εύκολα και οικονομικά. Σε μεγάλες όμως, όπου οι θερμικές απώλειες είναι σοβαρές, η έλλειψη μόνωσης δημιουργεί σημαντικά οικονομικά και λειτουργικά προβλήματα.

Σε εγκαταστάσεις με μεγάλες θερμομονωτικές απαιτήσεις, την θερμομόνωση την αναλαμβάνουν εξειδικευμένοι τεχνίτες.

Share

Ηλεκτρικοί Θερμοσίφωνες, Λειτουργία & Οδηγίες Εγκατάστασης

Οι ηλεκτρικοί θερμοσίφωνες οικιακής χρήσης έχουν συνήθως χωρητικότητα 80 λίτρων και χρησιμοποιούν θερμαντική αντίσταση 4 kW.

Οι ταχυθερμοσίφωνες είναι θερμοσίφωνες που θερμαίνουν το νερό κατά την διέλευσή του και διαθέτουν τριφασική ή μονοφασική αντίσταση μεγάλης ισχύος.

Ο θερμοσίφωνας ως κατανάλωση μεγάλης ισχύος απαιτεί ιδιαίτερη γραμμή για τη ρευματοδότησή του.

Υπολογισμός Στοιχείων Γραμμής Τροφοδοσίας Ηλεκτρικού Θερμοσίφωνα

Ο ηλεκτρικός θερμοσίφωνας είναι κατανάλωση που λειτουργεί με συντελεστή ετεροχρονισμού: λ=1

Ηλεκτρικοι θερμοσιφωνες, υπολογισμος

Πίνακας 1. Αναφέρεται σε ασφάλειες μέχρι και 50Α και αφορά γραμμές με τρεις το πολύ ενεργούς (ρευματοφόρους) αγωγούς μέσα στην ίδια σωλήνα ή στο ίδιο καλώδιο, για χωνευτές ή επίτοιχες εγκαταστάσεις. Ισχύει για θερμοκρασία περιβάλλοντος 30ᴼC

Παράδειγμα

Έστω ότι θέλουμε να υπολογίσουμε τη γραμμή ηλεκτρικού θερμοσίφωνα ισχύος P=4000W, τότε έχουμε:

  • Υπολογισμός ρεύματος γραμμής I=P/U=4000 W /230 V = 17,39A
  • Επιλογή ασφάλειας 20Α
  • Επιλογή διατομής αγωγών 3 x 2,5mm²
  • Επιλογή διαμέτρου σωλήνα Φ 16mm

Σημείωση

Αντί αγωγών 3 x 2,5mm² μπορεί να χρησιμοποιηθούν αγωγοί 3 x 4mm² για μεγαλύτερη επάρκεια των αγωγών της γραμμής. Η επιλογή της ασφάλειας και της διατομής των αγωγών της γραμμής έγινε από τον πίνακα 1.

Με τον ίδιο τρόπο υπολογίζουμε και τα χαρακτηριστικά στοιχεία των γραμμών τροφοδοσίας σε θερμοσίφωνες μικρότερης ισχύος.

Οδηγίες εγκατάστασης Γραμμής Ηλεκτρικού Θερμοσίφωνα

Ο θερμοσίφωνας τοποθετείται συνήθως μέσα στο λουτρό ή στο πατάρι του λουτρού της οικίας. Λόγω της υγρασίας που εμφανίζεται στους χώρους αυτούς και του κινδύνου που υπάρχει αν συμβεί διαρροή νερού, η ηλεκτρική εγκατάσταση πρέπει να γίνει με μεγάλη προσοχή και σύμφωνα με τους κανονισμούς των ΕΗΕ.

  • Τοποθετούμε στη γραμμή του ηλεκτρικού θερμοσίφωνα διπολικό διακόπτη 2x25A ή 2x40A για να διακόπτονται ταυτόχρονα οι αγωγοί φάσης και ουδέτερου.
  • Το καλώδιο της γραμμής τροφοδοσίας τερματίζει στους ακροδέκτες του θερμοσίφωνα. Για το λόγο αυτό ο ηλεκτρολόγος εγκαταστάτης θα πρέπει να τερματίσει τη σωλήνωση της μόνιμης εγκατάστασης στο κοντινότερο σημείο τοποθέτησης του θερμοσίφωνα.
  • Οι αγωγοί από το στόμιο του σωλήνα της γραμμής μέχρι τον θερμοσίφωνα πρέπει να τοποθετούνται σε πλαστικό εύκαμπτο σωλήνα.
  • Ο σωλήνας δεν πρέπει να τοποθετείται κατά μήκος του εξωτερικού τοίχου του λουτρού. Πρέπει να εισέρχεται στο εσωτερικό μέρος του λουτρού κοντά στο σημείο τοποθέτησης του θερμοσίφωνα.
  • Ο σωλήνας εισαγωγής του κρύου νερού και της εξαγωγής του ζεστού γεφυρώνονται αγώγιμα μεταξύ τους.

Λειτουργία Ηλεκτρικού Θερμοσίφωνα

Η θερμαντική αντίσταση του ηλεκτρικού θερμοσίφωνα τροφοδοτείται με ρεύμα μέσω ενός θερμοστάτη που συνδέεται σε σειρά. Ο θερμοστάτης ανοίγει και διακόπτει την λειτουργία του θερμοσίφωνα όταν η θερμοκρασία του νερού ξεπεράσει το σημείο ρύθμισης του θερμοστάτη.

Το σημείο ρύθμισης του θερμοστάτη πρέπει να είναι στη θερμοκρασία 60-70ᴼC.

Ο θερμοσίφωνας είναι ηλεκτρική συσκευή μεγάλης επικινδυνότητας. Για το λόγο αυτό διαθέτει εκτονωτική βαλβίδα υπερπίεσης που λειτουργεί σε κάθε περίπτωση που δεν θα διακοπεί η λειτουργία της αντίστασης από το θερμοστάτη και θα αρχίσει η ατμοποίηση του νερού.

Share

Γεωθερμική Θέρμανση Σπιτιού

Η γεωθερμική θέρμανση αξιοποιεί κυρίως την σταθερή θερμοκρασία της γης για την παροχή θέρμανσης και ψύξης αν το γεωθερμικό πεδίο είναι 15-25 βαθμούς Κελσίου. Η  θερμοκρασία της γης είναι σταθερή όλη την διάρκεια του έτους και δεν επηρεάζεται όπως είναι φυσικό από τις κλιματολογικές συνθήκες του περιβάλλοντος. Στην χώρα της Νάξου, για παράδειγμα υπολογίζεται ότι η θερμοκρασία της γης, δηλαδή το γεωθερμικό πεδίο είναι 18-20 βαθμούς Κελσίου. Αυτό μας δίνει την δυνατότητα το γεωθερμικό σύστημα να χρησιμοποιείται και για θέρμανση και για ψύξη.

Τρόπος λειτουργίας: Μέσα στη γη τοποθετούνται σωληνώσεις, οι οποίοι είναι καλοί αγωγοί της θερμότητας, και συνήθως ενδοδαπέδιες σωληνώσεις και αντλίες θερμότητας εντός του σπιτιού. Η αντλία θερμότητας (Heat Pump) περιέχει έναν κυκλοφορητή ο οποίος κινεί το νερό μέσα στις σωληνώσεις. Το νερό παίρνει τη θερμοκρασία του εδάφους, δηλαδή τους ~20 βαθμούς Κελσίου, και τη μεταφέρει μέσα στο σπίτι.  Αντίθετα, το καλοκαίρι το νερό παίρνει τη θερμότητα από το σπίτι και τη μεταφέρει στη γη. Ο θερμός αέρας έχει την τάση να ανεβαίνει προς τα πάνω γι’ αυτό το σύστημα γίνεται πιο αποδοτικό όσον αφορά την ψύξη, με την τοποθέτηση σωλήνων στην οροφή της οικίας.

Στην οικία των 70 τ.μ. για παράδειγμα, απαιτούνται συνολικά για θέρμανση περίπου 4.500kcal/h και για ψύξη 5.500kcal/h δηλαδή 22.000 Btu/h.

70 τ.μ.* 60 kcal/m =4.200kcal/h ~ 4.500kcal/h για θέρμανση

5.500kcal/h * 4 = 22.000 Btu/h για ψύξη

Γνωρίζοντας λοιπόν τις παραπάνω απαιτήσεις για θέρμανη και ψύξη (κλιματισμός) τοποθετούμε μία γεωθερμική αντλία με μέγιστη ισχύ 1,2KW.

Υπάρχουν τέσσερις τύποι γεωθερμικών αντλιών. Αυτές είναι :

  • AIR to AIR
  • WATER to WATER
  • AIR to WATER
  • WATER to AIR

Κάθε μια την χαρακτηρίζει διαφορετικό κόστος και αποδοτικότητα. Η πιο συμφέρουσα από άποψη απόδοσης – κόστους είναι η “WATER to AIR” και φαίνεται παρακάτω. To σύστημα αυτό χρησιμοποιεί σωληνώσεις στην γη αλλά όχι σωληνώσεις εντός της οικίας. Χρησιμοποιεί την θερμοκρασία του εδάφους για να πετύχει την επιθυμητή θερμοκρασία εντός της αντλίας θερμότητας και στην συνέχεια μεταφέρει αυτή την θερμοκρασία στους χώρους του σπιτιού με αεραγωγούς όπως φαίνεται και στη παρακάτω εικόνα. Μία τέτοια γεωθερμική αντλία κοστίζει περίπου 3.000 ευρώ και συμφέρει έναντι του συμβατικού κλιματιστικού μηχανήματος αφού καταναλώνει σχεδόν το 40% ενός κοινού κλιματιστικού. Ένα κοινό κλιματιστικό μηχάνημα για να αποδώσει την ψύξη που χρειάζεται ο χώρος θα έπρεπε να έχει ισχύ τουλάχιστον 3 KW.

θέρμανση με γεωθερμική ενέργεια

Αντλία Θερμότητας, Κύκλος Θέρμανσης

Περισσότερο όμως το γεωθερμικό σύστημα συμφέρει για θέρμανση, έναντι των καυστήρων πετρελαίου αφού δεν απαιτεί πετρέλαιο του οποίου το κόστος συνέχεια ανεβαίνει.  Σημαντικό πλεονέκτημα είναι επίσης ότι δεν επιβαρύνει το περιβάλλον, πράγμα που δεν συμβαίνει με την χρήση του πετρελαίου.

Share